5+1=6

Haldiði ekki að við Eiki séum búin að vera saman í 5 ár núna í dag 19. janúar. Svo áttum við jú 1 ár til góða frá því við vorum 17 ára og því eigum við á milli okkar hvorki meira né minna en 6 ár. Við ætlum að fagna því með því að fá tengdó í heimsókn og vonandi fáum við eitthvað gott að borða í kvöld.
Jújú svona er maður að verða gamall:) enda svo sem fínt þar sem erfinginn er á leiðinni. Ég er alltaf að gildna (aftur) en á jákvæðan hátt í þetta skiptið og hlakka til að verða stærri... þannig að ég lít út fyrir að vera ólétt, ekki bara með stóra bumbu.
Þolinmæði Vigdís... þolinmæði

Fokkíngs kúkur

Haldiði ekki að allar myndirnar mínar hafi horfið úr tölvunni í gærkveldi and I CAN´T FIND THEM!
Gummi!, hvar ertu þegar maður þarf á þér að halda?!!
*grát*

Ji

Haldiði að kallinn hafi ekki bara náð sér í 11! Geri aðrir betur.
Til lykke

Og líka til hamingju með afmælið til Pabba gamla

Á morgun

Eiki er að verja lokaverkefnið sitt í tæknifræðinni í fyrramálið. Ji hvað ég hlakka til og vona að allt gangi vel þar sem ég veit að hann er búinn að leggja ótrúlega mikla vinnu í þetta.
Annars er ég að vofast um hérna í vinnunni. Er frekar erfið vakt þar sem ég er að vinna með nýrri stelpu og gengur illa með einn af grísunum okkar. Sem sagt extra álag. Finn vel að ég er í engu líkamlegu ástandi til þess að standa 20 tíma vakt án þess að eitthvað gefi sig enda er ég að farast í bakinu.
En ætla að vera extra hress í fyrramálið og fara beint upp í skólann hans Eika og skála með honum og hópfélögum hans.
Ciao

Ohh

Það er hundleiðinlegt að vera í fríi þegar allir aðrir eru að vinna eða í skólanum. Geri lítið annað en að glápa út í loftið. Kannski ætti ég að lesa Almen Patologi í staðinn fyrir að kvarta!

lol

Vaknaði í nótt í við sjálfa mig í hláturskrampa. Mig var að dreyma einhverja þvælu þar sem Fífuhvammsgengið kom við sögu sem varð til þess að ég rifnaði úr hlátri. Vakti bæði Eika og kisu og þegar ég komst til meðvitunar, í hláturkrampa, voru þau bæði að stimra yfir mér. Held að Eiki hafi jafnvel haldið að ég hafi verið að gráta þar sem það er oft ekki skörp skil á milli hláturs og gráturs hjá mér. Svo ætlaði ég aldrei að hætta að hlæja. Fór meira að segja á fætur og á klósettið og allt en þurfti að stiðja mig við veggi því ég átti erfitt með gang vegna hláturs. Kom til baka og hló enn. Eika fannst þetta ekki eins fyndið og mér. Var kannski erfitt fyrir hann að sofna aftur með mig hlæjandi og hristandi rúmið.

Upp frá dauðum

Er búin að endurheimta kallinn upp frá dauðum... eða upp frá lokaverkefninu. Reyndar er hann að verja verkefnið eftir viku og þarf að undirbúa það en ég fæ þó að sjá hann aðeins inn á milli. Verður ljúft þegar hann er búinn og við getum notið þess að vera í fríi saman það sem eftir er af janúar.
Annars er ég búin að gera lítið annað en ekki neitt.