40vikur2dagar-skítur og drulla

Nú er ég komin 2 daga framyfir settan dag. Og er bara hálf fegin því það er enginn á þessu heimili í ástandi til að fæða, taka á móti eða sinna litlu barni.
Inflúensan bankaði hér á dyrnar á mánudaginn og erum við öll löggst. Ég hef þó hingað til verið skást, s.s. ekki fengið þennan mega háa hita sem hin 2 hafa verið að glíma við. En ljótur hósti og stútfull af kvefi. Svefnlitlar og jafnvel lausar nætur, bæði vegna hósta og vegna einnar 3 ára sem er búin að vera fárveik.

Var hjá ljósmóður áðan og kom hálf bogin og hóstandi inn til hennar. Fyrsta sem hún sagði við mig var að ég væri ekkert að fara að eiga í dag eða á morgun. Nú? spyr ég. Já þá er það þannig að líkaminn heldur aftur af sér að fara að fæða ef maður er með flensu. Pínku fúlt en sniðugt samt sem áður hugsaði ég.

Er nefnilega búin að stefna á 19. des., eins mikið og maður getur haft stjórn á því :o) Við Eiki byrjuðum nefnilega saman 19., giftum okkur 19. og við Sóldís eigum afmæli 19. Það hefði s.s. passað inn í systemið :o) Þá er bara að koma með það þann 30. (huhh hummm) svo að það eigi sama afmælisdag og Eiki!

Anyways... er það flensan sem fyllir huga okkar þessa dagana. Later.

Undur og stórmerki

Jarðskjálfti, hér í Baunalandi! Reyndar með upptök í suður Svíþjóð en fannst vel hér um allt Sjáland.
Við fjölskyldan sváfum reyndar á okkar væra, en Heiða systir vaknaði við hann og hélt að hún væri að verða rugluð.
Einhvern veginn er það innprentað í mann að þetta væri það síðasta sem maður myndi upplifa í Danmörku.
Danir eru náttúrulega að missa sig yfir þessu og kalla þetta "voldsom jordskælv" og vilja meina að þetta hafi verið stærsti sem fundist hefur verið síðan jafnvel 1904.

Fyndið :o)

T minus 4

Jæja 4 dagar í settan dag og mín orðin skemmtilega mikið ólétt í framan... það er alveg eins og ég hafi verið að fá mér fyllingu í varirnar og sé nýstaðin upp úr rúminu eftir 3 daga konstant saltát.

Fólk er líka farið að hafa á orð við mig hvað ég væri orðin stór, og þá er ég ekki að meina vinir okkar hérna, heldur starfsfólk í búðum og fólk í strætó.
Starfsmenn í leikskólanum hennar Sóldísar hafa stórar áhyggjur af mér og hafa m.a. spurt hvort þau geti ekki hjálpað mér að koma Sóldísi í útifötin þegar ég sæki hana. Ein setti upp stór augu þegar hún heyrði í gær að ég væri á leið niður í bæ í jólagjafaleiðangur en ekki upp í sófa.

Gaman að þessu.

28 ára

Kallinn kominn í fullorðinna manna tölu. Heil 28 ár.
Ég er búin að vera eins og lítill krakki í 2-3 mánuði af spenningi, þar sem í september datt mér í hug afmælisgjöf sem ég vissi að gæti ekki klikkað.
Loksins gat ég gefið honum hana og hann varð ekki fyrir vonbrigðum. Gjöfin var ný Canon 450D myndavél... og nú er Eiki búinn að vera eins og lítill krakki í dag.
Og við hin með ofbirtu í augum.

Julehygge

Spurning hvort maður verður kominn með leið á julehygge þegar loksins kemur að jólum.

Á næstu dögum og vikum erum við fjölskyldan að fara í julehygge í leikskólanum, julehygge í íþróttaskólanum, julehygge í vinnunni hans Eika og íslenskt jólaball. Svo erum við hjónin að fara í julefrokost með fótboltagenginu, julefrokost með dýralæknagenginu og Eiki í julefrokost í vinnunni...

Ég veit ekki með ykkur, en mér finnst þetta alveg MEGA julehygge-program!

Snjókorn falla

Fyrsti snjórinn fallinn í Köben þennan veturinn. Það var líka verulega kalt í dag og spáir enn kaldara á morgun. Reyndar náði þessi snjór ekkert að þekja jörðina hvíta, en var samt voða huggulegur.. soldið jóla.

Fór í leiðangur í dag. Nokkur markmið, en náði fæstum... kom heim 4 tímum seinna, alveg dauðuppgefin. Vonandi gengur betur eftir helgi... annars verð ég að þessu fram í febrúar.

Var að klæða Sóldísi í útigallann í leikskólanum í dag... þá kom einn leikskólakennarinn hennar og spurði hvort hún ætti að hjálpa mér! Ég verð s.s. orðin góð eftir 4 vikur!!!

Að Sletta

Núna eru 2 vikur síðan ég kláraði skólann (í bili) og þ.a.l. 1/3 af þeim tíma sem ég reikna með að hafa, áður en við verðum kjarnafjölskylda. En ég er aðeins búin að gera 1/10 af því sem ég ætlaði að gera á þessum tíma. Verð eitthvað að herða mig.

Mér hefur oft verið bent á það af fólkinu í kring að ég sletti alveg hrikalega. Mamma mín hefur nú verið duglegust við það og var hún farin að jesúsa sig, ekki löngu eftir að við fluttum út, vegna þessa.
Mitt tungumál er einhver blanda af íslensku með nettum ensku og dönsku slettum og smá fagmáli ef ég er að segja frá skólanum. Mér finnst þetta ekkert stórmál, á meðan ég er hér, en það er ekkert hallærislegra en að sletta dönsku þegar ég er heima á Íslandi. Ég á þetta til og biðst afsökunar á því fyrirfram.