Keldan
Ætli maður skelli sér ekki bara á Kelduna. Miðar komnir í hús og meira að segja Eiki "ofurútihátíðartöffari" ætlar að skella sér líka. Held að Gummi Jóh hafi náð að sannfæra hann í lokin. Djö... verður slefað yfir Pharrel í N.E.R.D.... þeir gerast ekki mikið flottari. Annars fullt af perfomerum sem mig langar að sjá og ætla ég að vera á fremsta bekk þegar m.a. Ben Harper stígur á svið.
Eitt innlegg. Pasta fyrir hunda og ketti. Það er í alvörunni hægt á Ítalíu að kaupa spes pasta sem er framleitt sem dýrafóður. Þegar ég sá þetta matreitt gat ég ekki annað en hugsað "Aðeins á Ítalíu".
Og svo sá ég geitung/vespu sem var jafnstór og litli puttinn á mér og heitir því sæta nafni HorseKillers. Og getur sem sagt drepið hest með einni stungu... og þar af leiðandi mann. Og það versta var að við fundum svoleiðis bú rétt hjá húsinu sem ég var í í Piemonte. Og þá vitið þið hvert ég fór ekki það sem eftir var. Oj.
mánudagur, maí 24, 2004
miðvikudagur, maí 19, 2004
Heim
Jæja þá er maður mættur aftur til Köben. Úff þetta er búið að vera meira ævintýrið.
Verð að segja að ég var bara fegin að fara frá hestabúgarðinum í Toscana. Fín reynsla og kynntist þarna 2 frábærum kanadískum stelpum en hel%”&#! eigandi staðarins var frekar óskemmtilegur. Átti það til að standa yfir manni og öskra og meina þá öskra yfir minnsta tilefni, henda í manni lyfjabox af því maður dirfðist biðja um meira þar sem það væri búið og einu sinni varaði hann krökkunum sínum við að borða of mikið því þá myndu þau enda eins og ég, þar sem við sátum öll saman við matverðarborðið. Eins og ég segi svona frekar óskemmtilegur og skap ekki í jafnvægi. Við höldum að hann sé á kóki. Skapsveiflur, skrýtinn til augnanna og tala ekki um egó. Það sem mér þótti þó verst var lack of respect. Hundar og hestar héldu mér gangandi. Var æðislegt að moka skít og knúsa hvolpa. Náði að safna góðu siggi í lófana og fastann skít á puttana... Eiki getur staðfest það... hann var ekki sáttur að ég væri með meira sigg en hann;)
Hitti svo Eika bleika í Milano í lok apríl mánaðar, sem var mmmmm og við skelltum okkur til Venezia (Feneyja ef einhver er í vafa). Það var æðislegt. Mæli eindregið með þessarri borg en mæli einnig með að fara ekki á sumarmánuðum, þar sem það var nóg af fólki þegar við vorum í lok apríl. Við fórum reyndar ekki á gondól. Og sjáum ekkert eftir því. Við vorum lengi að melta þetta. “Getur maður farið til Feneyja án þess að fara á gondól?” Eftir miklar vangaveltur ákvaðum við ekki að tíma því þar sem það kostar 80-140 evrur (7000-12000 kr., eftir lengd ferðar og staðsetningu gondóla) fyrir max 40 mínutna siglingu. Æi fólk var að sigla og ekkert alltaf eitt á ferð, kannski bátur fyrir framan með öðru pari og stór hluti ferðarinnar var undir brýr þar sem stóðu aðrir túristar og voru kannski að taka myndir og svona. Sjarminn var aðeins minni en ég var búin að ímynda mér. Sáum margt skemmtilegt, m.a. feneyska unglinga á rúntinum að hlusta á pop í botni nema í stað bíls voru þau á litlum mótorbát.
Við brunuðum svo aftur til Milano og Eiki skellti sér aftur í bardagann í Köben. Ég gisti eina nótt í Milano en svaf lítið sem ekkert þar sem AC Milan höfðu tryggt sér meistaratitilinn í boltanum um daginn og ég var svo heppin að hótelið mitt var við eina af aðalgötum bæjarins og aðal sportið var að keyra um hana í halarófu og flauta og öskra.... alla nóttina.
Þreytt og pirruð tók ég lestina til Biella í norðurhluta Piemonte (norður Ítalía, rétt fyrir neðan Sviss). Á lestarstöðinni stóð maður í skrýtnum regnsamfesting með 2 hjálma og kynnti sig sem Michele, sem sagt bóndinn sem ég var að fara að vinna hjá. Fyrir utan stóð svo vespa, ekta ítölsk vespa, 15 ára gömul. Ég horfi á hann, yfir á mig og yfir á farangurinn minn... í grenjandi rigningu og hugsaði að maðurinn hljóti að vera að grínast. Eftir miklar pælingar og vesen gátum við lagt af stað. Hálf á hljólinu og hálf í lausu lofti með aðra hönd á öxlinni hans og hina á farangrinum í úrhelli í 20 mínútur brunuðum við heim að bænum og alla leiðinni hugsaði ég... þetta er æði!
Þá er það bærinn. Þetta er geitabær, með 22 geitur, 4 kiðlinga, 9 kisur, 4 kettlinga, 2 hunda og 1 kú sem heldur að hún sé geit.
Komst fljótt að því að það væru aðeins aðrar áherslur á þessum bæ en á þeim í Toscana. Þau í Toscana voru mjög material, drullurík og lítil umhyggja fyrir dýrum (sá hann beita aðeins of miklu ofbeldi fyrir minn smekk). Þau voru algjör andstaða.
Michele er svona hippatýpa. Gamall öfga vinstri og rebel sem hefur mildst aðeins með árunum. Klæðist bara gömlum fötum sem hann hefur fengið gefins í gegnum árin. Reykir ýmist hass eða pot 5 sinnum á dag og framleiðir fyrir eigin notkun. Ég var t.d. með ca. 20 baby marijúana plöntur inn í herberginu mínu. Og draumur hans er að vera bara upp í fjöllum með geitur og fleira og lifa bara svona sjálfsþurfarbúskap... það er það sem hann stefnir að þegar börnin eru farin að heiman. En maðurinn er ekkert smá lifaður. Endalausar lífsreynslusögur. Núna lifir hann á geitaostagerð og verður að segjast er mjög fær í þeirri grein. Ekki verri en ostarnir frá kusunum.
Þau voru öll endalaust nice. Og hef ég bara gott að segja um þessa fjölskyldu. Gáfu mér fullt af góðri reynslu og upplifelsi sem gleymist seint. Ljúfar stundir.
Geitur eru ekkert smá skemmtilegar og svo rosalega ólíkar kindum. Miklu meira en maður heldur. Í fyrsta lagi þá getur Michele kallað á hver og eina með nafni og þær koma til hans. Við eyddum mestum deginum í að mjólka þær og fara með þær upp í fjall á beit í fleirri fleirri tíma í senn. Og kusa með. Hún var ekkert smá fyndin. Stökk á milli steina og hljóp upp og niður brekkur og smeygði sér milli trjáa og greina sem ósjaldan brotnuðu þar sem hún var ekkert lítil kú. Gat samt verið stórhættuleg þegar hún kom askvaðandi niður brekkuna og stundum þurfti maður að stökkva bak við tré þar sem hún gleymdi stundum hvað hún væri stór og átti það til að reka bumbuna í mann. Ég fékk af fljúga 3 sinnum við slíkar æfingar.
Aðstæður á heimilinu voru aðeins frumstæðari en maður er vanur að venjast. Fyrst kom í ljós að það væri ekkert internet, sem er ekkert til að tala um... svo kom í ljós að það var ekkert sjónvarp, sem var líka fínt, slæmur ávani hjá mér að glápa alltaf á imbann.... svo kom í ljós að það var engin kynding í herberginu mínu, sem var efitt þar sem fyrstu nætur var ansi kalt en 1 flís peysa, 1 sæng og 2 teppi seinna var það í lagi... svo kom í ljós að það var ekkert heitt vatn! Hvað gerir maður þá?! Jú hægt var að hita vatn með eldivið og fara svo í bað, þannig að á ca. 4 daga fresti var stór baðdagur og vatn hitað og allir fara í bað(þó ekki á sama tíma). Þetta var ágætt þar sem allir voru á sama róli hvað hreinlæti varðar. En verra þegar það var baðdagur 2 dögum áður en ég lagði af stað heim og fór sem sagt ekki í bað áður en ég lagði af stað heim til DK, 2 lestarferðir og 2 flugferðir. Lát vera að vera skítug en að vera búin að vera innan um geitur í 2 daga.... greyið fólkið sem lennti við hliðina á mér. Ég fann nokkrum sinnum netta geitalykt gjósa upp á leiðinni. En ég gekk á milli Duty Free búða á flugvöllunum og fékk mér smá Angel Innocent ilmvatn til að dempa geitalyktina.
Skítug, sveitt og þreytt.... sem sagt hálfógeðsleg lennti ég í gærkvöldi á Kastrup eftir 13 tíma ferðalag. Heiða og Eiki tóku á móti mér og sem betur fer afneituðu mér ekki þegar þau sáu mig. Heiða, þessi elska, splæsti svo í vel þeginn taxa á Solbakkann.
Var voða fínt að koma heim og tala ekki um að fara í mína sturtu, í mitt rúm með mína sæng, minn kodda og með minn mann. Held samt að það hefði verið fínt að vera lengur í Piemonte og ég sá soldið eftir því að hafa keypt flugmiða svona snemma, en hann var keyptur þegar ég var í Toscana og var frekar ósátt. En er sátt.
Sem sagt í stuttu máli sagt: Toscana var fín. Reyndi á. Vanezia....mmmm. Piemonte var æði æði æði. Kem þangað pottþétt aftur í heimsókn.
Frábær lífsreynsla og eitthvað sem ég þurfti á að halda. Ciao
Jæja þá er maður mættur aftur til Köben. Úff þetta er búið að vera meira ævintýrið.
Verð að segja að ég var bara fegin að fara frá hestabúgarðinum í Toscana. Fín reynsla og kynntist þarna 2 frábærum kanadískum stelpum en hel%”&#! eigandi staðarins var frekar óskemmtilegur. Átti það til að standa yfir manni og öskra og meina þá öskra yfir minnsta tilefni, henda í manni lyfjabox af því maður dirfðist biðja um meira þar sem það væri búið og einu sinni varaði hann krökkunum sínum við að borða of mikið því þá myndu þau enda eins og ég, þar sem við sátum öll saman við matverðarborðið. Eins og ég segi svona frekar óskemmtilegur og skap ekki í jafnvægi. Við höldum að hann sé á kóki. Skapsveiflur, skrýtinn til augnanna og tala ekki um egó. Það sem mér þótti þó verst var lack of respect. Hundar og hestar héldu mér gangandi. Var æðislegt að moka skít og knúsa hvolpa. Náði að safna góðu siggi í lófana og fastann skít á puttana... Eiki getur staðfest það... hann var ekki sáttur að ég væri með meira sigg en hann;)
Hitti svo Eika bleika í Milano í lok apríl mánaðar, sem var mmmmm og við skelltum okkur til Venezia (Feneyja ef einhver er í vafa). Það var æðislegt. Mæli eindregið með þessarri borg en mæli einnig með að fara ekki á sumarmánuðum, þar sem það var nóg af fólki þegar við vorum í lok apríl. Við fórum reyndar ekki á gondól. Og sjáum ekkert eftir því. Við vorum lengi að melta þetta. “Getur maður farið til Feneyja án þess að fara á gondól?” Eftir miklar vangaveltur ákvaðum við ekki að tíma því þar sem það kostar 80-140 evrur (7000-12000 kr., eftir lengd ferðar og staðsetningu gondóla) fyrir max 40 mínutna siglingu. Æi fólk var að sigla og ekkert alltaf eitt á ferð, kannski bátur fyrir framan með öðru pari og stór hluti ferðarinnar var undir brýr þar sem stóðu aðrir túristar og voru kannski að taka myndir og svona. Sjarminn var aðeins minni en ég var búin að ímynda mér. Sáum margt skemmtilegt, m.a. feneyska unglinga á rúntinum að hlusta á pop í botni nema í stað bíls voru þau á litlum mótorbát.
Við brunuðum svo aftur til Milano og Eiki skellti sér aftur í bardagann í Köben. Ég gisti eina nótt í Milano en svaf lítið sem ekkert þar sem AC Milan höfðu tryggt sér meistaratitilinn í boltanum um daginn og ég var svo heppin að hótelið mitt var við eina af aðalgötum bæjarins og aðal sportið var að keyra um hana í halarófu og flauta og öskra.... alla nóttina.
Þreytt og pirruð tók ég lestina til Biella í norðurhluta Piemonte (norður Ítalía, rétt fyrir neðan Sviss). Á lestarstöðinni stóð maður í skrýtnum regnsamfesting með 2 hjálma og kynnti sig sem Michele, sem sagt bóndinn sem ég var að fara að vinna hjá. Fyrir utan stóð svo vespa, ekta ítölsk vespa, 15 ára gömul. Ég horfi á hann, yfir á mig og yfir á farangurinn minn... í grenjandi rigningu og hugsaði að maðurinn hljóti að vera að grínast. Eftir miklar pælingar og vesen gátum við lagt af stað. Hálf á hljólinu og hálf í lausu lofti með aðra hönd á öxlinni hans og hina á farangrinum í úrhelli í 20 mínútur brunuðum við heim að bænum og alla leiðinni hugsaði ég... þetta er æði!
Þá er það bærinn. Þetta er geitabær, með 22 geitur, 4 kiðlinga, 9 kisur, 4 kettlinga, 2 hunda og 1 kú sem heldur að hún sé geit.
Komst fljótt að því að það væru aðeins aðrar áherslur á þessum bæ en á þeim í Toscana. Þau í Toscana voru mjög material, drullurík og lítil umhyggja fyrir dýrum (sá hann beita aðeins of miklu ofbeldi fyrir minn smekk). Þau voru algjör andstaða.
Michele er svona hippatýpa. Gamall öfga vinstri og rebel sem hefur mildst aðeins með árunum. Klæðist bara gömlum fötum sem hann hefur fengið gefins í gegnum árin. Reykir ýmist hass eða pot 5 sinnum á dag og framleiðir fyrir eigin notkun. Ég var t.d. með ca. 20 baby marijúana plöntur inn í herberginu mínu. Og draumur hans er að vera bara upp í fjöllum með geitur og fleira og lifa bara svona sjálfsþurfarbúskap... það er það sem hann stefnir að þegar börnin eru farin að heiman. En maðurinn er ekkert smá lifaður. Endalausar lífsreynslusögur. Núna lifir hann á geitaostagerð og verður að segjast er mjög fær í þeirri grein. Ekki verri en ostarnir frá kusunum.
Þau voru öll endalaust nice. Og hef ég bara gott að segja um þessa fjölskyldu. Gáfu mér fullt af góðri reynslu og upplifelsi sem gleymist seint. Ljúfar stundir.
Geitur eru ekkert smá skemmtilegar og svo rosalega ólíkar kindum. Miklu meira en maður heldur. Í fyrsta lagi þá getur Michele kallað á hver og eina með nafni og þær koma til hans. Við eyddum mestum deginum í að mjólka þær og fara með þær upp í fjall á beit í fleirri fleirri tíma í senn. Og kusa með. Hún var ekkert smá fyndin. Stökk á milli steina og hljóp upp og niður brekkur og smeygði sér milli trjáa og greina sem ósjaldan brotnuðu þar sem hún var ekkert lítil kú. Gat samt verið stórhættuleg þegar hún kom askvaðandi niður brekkuna og stundum þurfti maður að stökkva bak við tré þar sem hún gleymdi stundum hvað hún væri stór og átti það til að reka bumbuna í mann. Ég fékk af fljúga 3 sinnum við slíkar æfingar.
Aðstæður á heimilinu voru aðeins frumstæðari en maður er vanur að venjast. Fyrst kom í ljós að það væri ekkert internet, sem er ekkert til að tala um... svo kom í ljós að það var ekkert sjónvarp, sem var líka fínt, slæmur ávani hjá mér að glápa alltaf á imbann.... svo kom í ljós að það var engin kynding í herberginu mínu, sem var efitt þar sem fyrstu nætur var ansi kalt en 1 flís peysa, 1 sæng og 2 teppi seinna var það í lagi... svo kom í ljós að það var ekkert heitt vatn! Hvað gerir maður þá?! Jú hægt var að hita vatn með eldivið og fara svo í bað, þannig að á ca. 4 daga fresti var stór baðdagur og vatn hitað og allir fara í bað(þó ekki á sama tíma). Þetta var ágætt þar sem allir voru á sama róli hvað hreinlæti varðar. En verra þegar það var baðdagur 2 dögum áður en ég lagði af stað heim og fór sem sagt ekki í bað áður en ég lagði af stað heim til DK, 2 lestarferðir og 2 flugferðir. Lát vera að vera skítug en að vera búin að vera innan um geitur í 2 daga.... greyið fólkið sem lennti við hliðina á mér. Ég fann nokkrum sinnum netta geitalykt gjósa upp á leiðinni. En ég gekk á milli Duty Free búða á flugvöllunum og fékk mér smá Angel Innocent ilmvatn til að dempa geitalyktina.
Skítug, sveitt og þreytt.... sem sagt hálfógeðsleg lennti ég í gærkvöldi á Kastrup eftir 13 tíma ferðalag. Heiða og Eiki tóku á móti mér og sem betur fer afneituðu mér ekki þegar þau sáu mig. Heiða, þessi elska, splæsti svo í vel þeginn taxa á Solbakkann.
Var voða fínt að koma heim og tala ekki um að fara í mína sturtu, í mitt rúm með mína sæng, minn kodda og með minn mann. Held samt að það hefði verið fínt að vera lengur í Piemonte og ég sá soldið eftir því að hafa keypt flugmiða svona snemma, en hann var keyptur þegar ég var í Toscana og var frekar ósátt. En er sátt.
Sem sagt í stuttu máli sagt: Toscana var fín. Reyndi á. Vanezia....mmmm. Piemonte var æði æði æði. Kem þangað pottþétt aftur í heimsókn.
Frábær lífsreynsla og eitthvað sem ég þurfti á að halda. Ciao
föstudagur, apríl 30, 2004
miðvikudagur, apríl 21, 2004
24
24 ar er thad heillin. Gerdi voda litid spennandi thann dag. Var gedveik rigning og allt a floti i fullt af stium og vid ad daela stra og sagi inn svo ad merarnar med nyfaedd fololdin thyrftu ekki ad standa i polli i solarhring. Heyrdi tho i fullt af folki via sms og comments… takktakk. Mamma og pabbi hringdu um kvoldid og Eiki lika. Voda nice. Heyrdi i Heidu kvoldid adur og held ad folkid a heimilinu var farid ad furda sig a thvi hvad vid gaetum talad lengi saman.. hehe.
Ja eitt fyndid. Vid fengum 3 nyjar merar inn fyrir helgi og ein theirra heitir Arna. Eins og litla systir. Fannst thad gedveikt fyndid. Verd ad muna ad taka mynd af henni. Verst ad hun er frekar oskemmtileg, aest og a thad til ad sparka svona af og til.
Jaeja tha er vika i thad ad madur hittir kallinn i Milano. Verdur gaman. Kem heim til DK aftur 18. mai. Og njota sumarsins... sver thad, thad er buid ad vera omurlegt vedur nanast allan timann herna … svona ca. 4-5 dagar med sol, annars bara rigning. Bossinn minn segir ad thetta se buid ad vera ovenjulegt vor ad thvi leyti. Dises… helt eg vaeri a Italiu!
Oh dises. Enn annar hvolpurinn do i dag. Ekkert litid leidinlegt. Vitum ekki af hverju. Ekki vegna mjolkurleysis thar sem hann var staerstur og feitastur. Vitum ekki meir. Hef grun um ad hann hafi ordid fyrir hnjaski fra einum af hinum hundunum thvi vid heyrdum hann oskra upp... en ekkert vid thvi ad gera.
Knus allir saman og enn og aftur fyrir hlyjar oskir a ammaelisdaginn... (ja mamma eg veit thad er afmaelisdaginn)
Love
24 ar er thad heillin. Gerdi voda litid spennandi thann dag. Var gedveik rigning og allt a floti i fullt af stium og vid ad daela stra og sagi inn svo ad merarnar med nyfaedd fololdin thyrftu ekki ad standa i polli i solarhring. Heyrdi tho i fullt af folki via sms og comments… takktakk. Mamma og pabbi hringdu um kvoldid og Eiki lika. Voda nice. Heyrdi i Heidu kvoldid adur og held ad folkid a heimilinu var farid ad furda sig a thvi hvad vid gaetum talad lengi saman.. hehe.
Ja eitt fyndid. Vid fengum 3 nyjar merar inn fyrir helgi og ein theirra heitir Arna. Eins og litla systir. Fannst thad gedveikt fyndid. Verd ad muna ad taka mynd af henni. Verst ad hun er frekar oskemmtileg, aest og a thad til ad sparka svona af og til.
Jaeja tha er vika i thad ad madur hittir kallinn i Milano. Verdur gaman. Kem heim til DK aftur 18. mai. Og njota sumarsins... sver thad, thad er buid ad vera omurlegt vedur nanast allan timann herna … svona ca. 4-5 dagar med sol, annars bara rigning. Bossinn minn segir ad thetta se buid ad vera ovenjulegt vor ad thvi leyti. Dises… helt eg vaeri a Italiu!
Oh dises. Enn annar hvolpurinn do i dag. Ekkert litid leidinlegt. Vitum ekki af hverju. Ekki vegna mjolkurleysis thar sem hann var staerstur og feitastur. Vitum ekki meir. Hef grun um ad hann hafi ordid fyrir hnjaski fra einum af hinum hundunum thvi vid heyrdum hann oskra upp... en ekkert vid thvi ad gera.
Knus allir saman og enn og aftur fyrir hlyjar oskir a ammaelisdaginn... (ja mamma eg veit thad er afmaelisdaginn)
Love
sunnudagur, apríl 18, 2004
Thynka
Thad er vist lika haegt ad fa thynku daudans i Italiu. Komst ad thvi i dag. Forum a rall i gaer. Eg og Kanadisku stelpurnar. Vigdis profadi hina ymsu drykki sem endadi frekar illa.
Annars er voda litid ad fretta. Eiki og eg aetlum ad skella okkur til Feneyja og vera thar i 3 daga. Hlakka gedveikt til.
Hey ja. Gunna og Villi eiga von a litlu krili i oktober. Til hamingju kruttin min. Mer finnst eins og eg se ad verda fraenka... uff allir ad eiga born thessa dagana. Eda er thetta bara aldurinn.
Bid ad heilsa ykkur i bili. Hlakka til ad sja alla i DK i mai og IS i agust. Ciao
Thad er vist lika haegt ad fa thynku daudans i Italiu. Komst ad thvi i dag. Forum a rall i gaer. Eg og Kanadisku stelpurnar. Vigdis profadi hina ymsu drykki sem endadi frekar illa.
Annars er voda litid ad fretta. Eiki og eg aetlum ad skella okkur til Feneyja og vera thar i 3 daga. Hlakka gedveikt til.
Hey ja. Gunna og Villi eiga von a litlu krili i oktober. Til hamingju kruttin min. Mer finnst eins og eg se ad verda fraenka... uff allir ad eiga born thessa dagana. Eda er thetta bara aldurinn.
Bid ad heilsa ykkur i bili. Hlakka til ad sja alla i DK i mai og IS i agust. Ciao
þriðjudagur, apríl 13, 2004
Upp og nidur
Jaeja tha er rutinan komin.
Vakna. Gefa. Moka skit. Laga til. Borda. Leggja sig (siesta.. snilldar uppfinning). Gefa. Borda. Sofa.
Thetta er buid ad vera rosa fint ad mestu leyti. Malid er ad eg er i essinu minu thegar eg er uti ad vinna. En er ekkert ad fila thessa fjolskyldu allt of vel. Malid er ad Nicola.. sem by the way er kall, er einstaedur og a 2 born, 7 og 9 ara. Og svo bua amman og afinn a efri haedinni. Bornin eru otruleg ad thvi leytinu til ad thau eru algjorlega ouppalin og gera allt annad en thad sem theim er sagt. T.d. var eg ad lesa uti um daginn og thau gerdu ekkert annad en ad henda i mig hlutum. Amman er svo alltaf af rifa sig. Hun opnar varla a ser munninn an thess ad oskra a okkur stelpurnar… er alltaf ad skamma okkur fyrir eitthvad sem vid gerdum ekki eda eigum ekki ad gera… aei. Og svo er thad Nicola sjalfur. Hann er finn svona flestar stundirnar en a thad til ad allt i einu ad eiba og er stundum ekki alveg samkvaemur sjalfum ser... med thvi ad bidja mann um ad gera eitthvad og svo allt i einu skamma mann fyrir ad gera thad... aei. Var mjog thungt andrumsloftid herna um daginn. Er allt ad koma i lag.
Vinnan er annars aedisleg. Eins og eg sagdi um daginn tok eg a moti hvolpum. Reyndar do einn theirra nokkrum dogum seinna. Var eitthvad ad thvi hann fekk nog ad drekka. Eg sat i fleirri klukkutima og sa til thess ad hann drykki og Nicola lika en gekk ekki. Svo eru poppa fololdin nanast a hverjum degi herna. Voda saet oll somul. Svo er madur bara ad thrifa stiurnar og gefa. Er komin med sigg i lofana, fastan skit a puttana og allt tilheyrandi;)
Vardandi netid er timinn voda takmarkadur thvi thad tharf ad hringja inn i hvert skipti og er voda dyrt. Vonandi kemst eg svona ca. vikulega til ad skrifa sma.
Thau heldu ekki upp a paskana eins hatidlega og vid gerum og ekki eins og eg helt thad yrdi i svona katholsku landi. Var allt opid a fostudaginn langa til daemis. Eg, Jill og Carly(kanadisku stelpurnar, 20 ara badar) vorum med fri a sunnudeginum og keyrdum nidur a strond. Rombudum inn a veitingastad sem vid kunnum agaetlega vid nema attudum okkur svo fljotlega a thvi ad thetta var sjavarrettastadur og allar 3 litid fyrir sjavarretti… en i stadinn ad labba bara ut aftur, sem vid kunnum ekki vid akvadum vid ad panta bara eitthvad “safe”. Carly er graenmetisaeta og bordar ekki fisk og fekk thvi bara spaghetti og tomatsosu… vid Jill reyndum svona ad skoda thetta nema ad menuinn var a itolsku og vid skyldum takmarkad… eda nanast ekki neitt. Pontudum i blindni og Jill endadi med kolkrabba og eg med sodna muslinga… sem voru ekki godir. Vid gatum skipt kolkrabbanum a milli okkar thvi hann var alls ekki slaemur a bragdid ef madur tok ysta lagid af, lagid med sogskalunum… gekk agaetlega thar til einn foturinn sogadist vid diskinn hja Jill…. tha misstum vid matarlystina. Fengum okkur svo italskan is i sararbaetur og roltum fram og til baka i sandinum a strondinni.
Framhaldid verdur sem sagt thannig ad 28. april fer eg hedan til Milano ad hitta Eika... vivivi. Vid aetlum liklegast ad fara til Feneyja en ekki enntha akvedid allt saman. Svo 3 mai fer eg a bae a nordur italiu sem er med fullt af geitum og bua til sinn eiginn ost og svona… verdur spennandi. Verd thar i 2-3 vikur og hvad verdur svo veit eg ekki enn. En liklegast fer eg til DK aftur eftir thad. Verdur liklegast ordid gott... ef ekki fer eg eitthvad afram.
Jaeja eg aetla ad drifa mig i hattinn. Svaf litid sidustu nott. Bid ad heilsa i bili. Ciao.
Jaeja tha er rutinan komin.
Vakna. Gefa. Moka skit. Laga til. Borda. Leggja sig (siesta.. snilldar uppfinning). Gefa. Borda. Sofa.
Thetta er buid ad vera rosa fint ad mestu leyti. Malid er ad eg er i essinu minu thegar eg er uti ad vinna. En er ekkert ad fila thessa fjolskyldu allt of vel. Malid er ad Nicola.. sem by the way er kall, er einstaedur og a 2 born, 7 og 9 ara. Og svo bua amman og afinn a efri haedinni. Bornin eru otruleg ad thvi leytinu til ad thau eru algjorlega ouppalin og gera allt annad en thad sem theim er sagt. T.d. var eg ad lesa uti um daginn og thau gerdu ekkert annad en ad henda i mig hlutum. Amman er svo alltaf af rifa sig. Hun opnar varla a ser munninn an thess ad oskra a okkur stelpurnar… er alltaf ad skamma okkur fyrir eitthvad sem vid gerdum ekki eda eigum ekki ad gera… aei. Og svo er thad Nicola sjalfur. Hann er finn svona flestar stundirnar en a thad til ad allt i einu ad eiba og er stundum ekki alveg samkvaemur sjalfum ser... med thvi ad bidja mann um ad gera eitthvad og svo allt i einu skamma mann fyrir ad gera thad... aei. Var mjog thungt andrumsloftid herna um daginn. Er allt ad koma i lag.
Vinnan er annars aedisleg. Eins og eg sagdi um daginn tok eg a moti hvolpum. Reyndar do einn theirra nokkrum dogum seinna. Var eitthvad ad thvi hann fekk nog ad drekka. Eg sat i fleirri klukkutima og sa til thess ad hann drykki og Nicola lika en gekk ekki. Svo eru poppa fololdin nanast a hverjum degi herna. Voda saet oll somul. Svo er madur bara ad thrifa stiurnar og gefa. Er komin med sigg i lofana, fastan skit a puttana og allt tilheyrandi;)
Vardandi netid er timinn voda takmarkadur thvi thad tharf ad hringja inn i hvert skipti og er voda dyrt. Vonandi kemst eg svona ca. vikulega til ad skrifa sma.
Thau heldu ekki upp a paskana eins hatidlega og vid gerum og ekki eins og eg helt thad yrdi i svona katholsku landi. Var allt opid a fostudaginn langa til daemis. Eg, Jill og Carly(kanadisku stelpurnar, 20 ara badar) vorum med fri a sunnudeginum og keyrdum nidur a strond. Rombudum inn a veitingastad sem vid kunnum agaetlega vid nema attudum okkur svo fljotlega a thvi ad thetta var sjavarrettastadur og allar 3 litid fyrir sjavarretti… en i stadinn ad labba bara ut aftur, sem vid kunnum ekki vid akvadum vid ad panta bara eitthvad “safe”. Carly er graenmetisaeta og bordar ekki fisk og fekk thvi bara spaghetti og tomatsosu… vid Jill reyndum svona ad skoda thetta nema ad menuinn var a itolsku og vid skyldum takmarkad… eda nanast ekki neitt. Pontudum i blindni og Jill endadi med kolkrabba og eg med sodna muslinga… sem voru ekki godir. Vid gatum skipt kolkrabbanum a milli okkar thvi hann var alls ekki slaemur a bragdid ef madur tok ysta lagid af, lagid med sogskalunum… gekk agaetlega thar til einn foturinn sogadist vid diskinn hja Jill…. tha misstum vid matarlystina. Fengum okkur svo italskan is i sararbaetur og roltum fram og til baka i sandinum a strondinni.
Framhaldid verdur sem sagt thannig ad 28. april fer eg hedan til Milano ad hitta Eika... vivivi. Vid aetlum liklegast ad fara til Feneyja en ekki enntha akvedid allt saman. Svo 3 mai fer eg a bae a nordur italiu sem er med fullt af geitum og bua til sinn eiginn ost og svona… verdur spennandi. Verd thar i 2-3 vikur og hvad verdur svo veit eg ekki enn. En liklegast fer eg til DK aftur eftir thad. Verdur liklegast ordid gott... ef ekki fer eg eitthvad afram.
Jaeja eg aetla ad drifa mig i hattinn. Svaf litid sidustu nott. Bid ad heilsa i bili. Ciao.
sunnudagur, apríl 04, 2004
Italia
Tha er madur maetttur til Italiu. Allt gengid vel svo sem og madur er buinn ad fa ad moka skit .. loksins. Ferdasagan kemur her:
Midvikudagur 31.mars: Copenhagen-LondonFerdin til London gekk agaetlega. Helt ad eg vaeri eina sem aetladi ad gista a Standsted um nottina en svo var ekki. Vollurinn var pakkadur og thetta var ein versta nott lifs mins… never again!
Fimmtudagur 1.april: London-Pisa
Loksins loksins komin til Italiu. Pisa er crazy town hvad umferd vardar. Hef aldrei a aefi minni verid jafn hraedd ad labba i umferdinni. Allar gotur mjog throngar og otrulega litil borg. Flugvollurinn var lika djok. Svipar kannski Hlemm i staerd og faeribandid sem toskurnar koma er alika og faeribandid i sveitinni thegar vid vorum ad flokka kartoflur i gamla daga.
Var svo sem ad drepast ur threytu vegna svefnleysis a flugvellinum i London. Labbadi um og fann Skakka turninn. Aetladi jafnvel ekkert ad kikja a hann. Hef aldrei verid eitthvad heillud af thessarri byggingu en sa sko ekki eftir thvi. Hann var ekkert sma flottur og lika hinar byggingarnar i kring. Rosa stor kirkja og fleirra. En eina var ad madur fekk hvergi frid fyrir svona gaejum med nokkur ur og drasl ad bjoda manni og reyna ad sannfaera mann ad madur yrdi ad eiga svoleidis. Um 15 for eg svo upp a hotel ad sofa. Svaf til svona 20 og rumskadi vid sms fra Eika thar sem a stod ad vid aettum ad borga 10.000 dkr. fyrir eitthvad drasl. Nyvoknud og myglud hringdi eg i afalli til baka en ja audvitad vitlaus eg… haha 1. April. Eiki var ekkert litid montinn med sig enda ekki a hverjum degi honum tekst ad plata mig svona illilega.
Fostudagur 2. april: Pisa-Cecina-Bondabaerinn
Uff thad talar enginn ensku herna. Var i thvilikum vandraedum a lestarstodinni ad fa upplysingar. Eftir ad hafa lesid mig til a timatoflu og eftir mjog oskyra stadfestingu fra ungum manni settist eg inni i lest sem a stod Roma Termini og vonadi ad hun myndi stoppa i Cecina einhverntimann a leidinni. Tho ekki slaemt ad lenda i Rom ef allt faeri i hakk. En eg komst til Cecina og var komin thar um 12.30. Eftir ad hafa verid pikkud upp af bossinum let hann mig fara i bil med bornunum sinum, mommu og kanadiskri barnfostru sinni og sagdi ad eg fengi far med theim heim og kvaddi. Eg helt tha ad ferdinni vaerid heitid heim en neihei… eftir ad vera buin ad versla fot a bornin, fara med theim a leikvoll (veivei), versla i matinn, horfa a hann aefa rugby og horfa a hana aefa skylmingar (sem by the er fyndid sport) forum vid heim og vorum komin heim um 19.30. Uff.
Baerinn er rosaflottur… eiginlega va … ad innan sem utan. Thetta er sem sagt einstaedur madur sem byr med bornunum sinum a nedri haedinni og svo eru 3 adrar ibudir a efri haedinni… fyrir foreldra hans og vinnufolk og svo er eg med stort herbergi og klosett a nedri haed lika, med inngang inn i hus og ser utgang ut. Rosa fint. 2 kanadiskar vinkonur ad vinna herna, onnur sem sagt barnfostran (Carly) og hin ser um hestana (Jill).
Laugardagur 3. april
Vaknadi snemma og eg og Jill forum ad gefa og moka ut hja hestunum. Allir hestarnir eru merar med folold eda alveg ad fara ad kasta eda eru i frjovgunarmedferd. Svo um hadegi bad bossinn mig um ad sja um hundana og fylgjast vel med einni tikinni thar sem hun atti af fara ad gjota a hverri stundu. Strax eftir hadegi kikti eg a hana og fannst hun voda likleg og nadi i bossinn og thegar vid komum til baka var einn kominn. Eg sat svo hja henni allan daginn og thegar upp var stadid voru alls 9 saetir hvolpar komni i heiminn. Mitt verkefni er svo ad kikja eftir theim naestu daga og sja til thess ad their fai nog ad borda. Thetta er sko fyrsta gotid hja greyinnu. Var voda eymdarleg ad sja svona, eins og thaer eru lika.
Sunnudagur 4. april
En verd ad segja fra hundunum. Eru 8 fullordnir Golden Retriever og svo eru 2 svona Mastiff… af staedstu gerd sko. Annar er ljufur eins og lamb en hinn er very scary…urrar og geltir og er mjog aggresive ad sja og laedist a milli trjanna og husa og fylgist med manni. Thetta er sko vardhundurinn og mer var bara sagt ad ignora hann…eda hana, er nefnilega tik sko en huge. Thekki MJOG marga sem vaeru skithraeddir ef their saeju hann. En svo i morgun var eg fyrst komin a faetur til ad tekka a hvolpunum og var i sakleysi minu ad rolta yfir tun til ad komast i hundahusid kemur hann askvadandi urrandi og geltandi og shit….ja eda naestum thvi. Hann stod svona halfan meter fra mer i svona attack stodu og syndi mer tennurnar sinar med videigandi hljodum og ja eg var farin ad bidja til Guds. Hef held eg aldrei verid jafn hraedd a aefi minni. Svo komu 2 adrir GR hundar hlaupandi og komu og heilsudu mer gladlega. Tha throskadist hinn vid og bakkadi en elti mig alla leid, svona half laeddist. Eg var svo ogedslega fegin thegar eg kom ad hundahusinu. Svo stod hann beint fyrir utan hlidid og fylgdist med mer thadan. Eg aetladi aldrei ad thora ut aftur en sem betur fer kom Jill fljotlega upp ur thvi ad na i mig til ad fara i hesthusin a svona motordrifnum “golfbil” sem vid theysumst um a.
Uff verd ad lata thetta duga i bili.. verd ad skjotast ad gefa hestunum. Veit ekki hvenaer eg kemst naest i tolvu… eitthvad vesen. Bid ad heilsa fra Tuscana. Ciao
Tha er madur maetttur til Italiu. Allt gengid vel svo sem og madur er buinn ad fa ad moka skit .. loksins. Ferdasagan kemur her:
Midvikudagur 31.mars: Copenhagen-LondonFerdin til London gekk agaetlega. Helt ad eg vaeri eina sem aetladi ad gista a Standsted um nottina en svo var ekki. Vollurinn var pakkadur og thetta var ein versta nott lifs mins… never again!
Fimmtudagur 1.april: London-Pisa
Loksins loksins komin til Italiu. Pisa er crazy town hvad umferd vardar. Hef aldrei a aefi minni verid jafn hraedd ad labba i umferdinni. Allar gotur mjog throngar og otrulega litil borg. Flugvollurinn var lika djok. Svipar kannski Hlemm i staerd og faeribandid sem toskurnar koma er alika og faeribandid i sveitinni thegar vid vorum ad flokka kartoflur i gamla daga.
Var svo sem ad drepast ur threytu vegna svefnleysis a flugvellinum i London. Labbadi um og fann Skakka turninn. Aetladi jafnvel ekkert ad kikja a hann. Hef aldrei verid eitthvad heillud af thessarri byggingu en sa sko ekki eftir thvi. Hann var ekkert sma flottur og lika hinar byggingarnar i kring. Rosa stor kirkja og fleirra. En eina var ad madur fekk hvergi frid fyrir svona gaejum med nokkur ur og drasl ad bjoda manni og reyna ad sannfaera mann ad madur yrdi ad eiga svoleidis. Um 15 for eg svo upp a hotel ad sofa. Svaf til svona 20 og rumskadi vid sms fra Eika thar sem a stod ad vid aettum ad borga 10.000 dkr. fyrir eitthvad drasl. Nyvoknud og myglud hringdi eg i afalli til baka en ja audvitad vitlaus eg… haha 1. April. Eiki var ekkert litid montinn med sig enda ekki a hverjum degi honum tekst ad plata mig svona illilega.
Fostudagur 2. april: Pisa-Cecina-Bondabaerinn
Uff thad talar enginn ensku herna. Var i thvilikum vandraedum a lestarstodinni ad fa upplysingar. Eftir ad hafa lesid mig til a timatoflu og eftir mjog oskyra stadfestingu fra ungum manni settist eg inni i lest sem a stod Roma Termini og vonadi ad hun myndi stoppa i Cecina einhverntimann a leidinni. Tho ekki slaemt ad lenda i Rom ef allt faeri i hakk. En eg komst til Cecina og var komin thar um 12.30. Eftir ad hafa verid pikkud upp af bossinum let hann mig fara i bil med bornunum sinum, mommu og kanadiskri barnfostru sinni og sagdi ad eg fengi far med theim heim og kvaddi. Eg helt tha ad ferdinni vaerid heitid heim en neihei… eftir ad vera buin ad versla fot a bornin, fara med theim a leikvoll (veivei), versla i matinn, horfa a hann aefa rugby og horfa a hana aefa skylmingar (sem by the er fyndid sport) forum vid heim og vorum komin heim um 19.30. Uff.
Baerinn er rosaflottur… eiginlega va … ad innan sem utan. Thetta er sem sagt einstaedur madur sem byr med bornunum sinum a nedri haedinni og svo eru 3 adrar ibudir a efri haedinni… fyrir foreldra hans og vinnufolk og svo er eg med stort herbergi og klosett a nedri haed lika, med inngang inn i hus og ser utgang ut. Rosa fint. 2 kanadiskar vinkonur ad vinna herna, onnur sem sagt barnfostran (Carly) og hin ser um hestana (Jill).
Laugardagur 3. april
Vaknadi snemma og eg og Jill forum ad gefa og moka ut hja hestunum. Allir hestarnir eru merar med folold eda alveg ad fara ad kasta eda eru i frjovgunarmedferd. Svo um hadegi bad bossinn mig um ad sja um hundana og fylgjast vel med einni tikinni thar sem hun atti af fara ad gjota a hverri stundu. Strax eftir hadegi kikti eg a hana og fannst hun voda likleg og nadi i bossinn og thegar vid komum til baka var einn kominn. Eg sat svo hja henni allan daginn og thegar upp var stadid voru alls 9 saetir hvolpar komni i heiminn. Mitt verkefni er svo ad kikja eftir theim naestu daga og sja til thess ad their fai nog ad borda. Thetta er sko fyrsta gotid hja greyinnu. Var voda eymdarleg ad sja svona, eins og thaer eru lika.
Sunnudagur 4. april
En verd ad segja fra hundunum. Eru 8 fullordnir Golden Retriever og svo eru 2 svona Mastiff… af staedstu gerd sko. Annar er ljufur eins og lamb en hinn er very scary…urrar og geltir og er mjog aggresive ad sja og laedist a milli trjanna og husa og fylgist med manni. Thetta er sko vardhundurinn og mer var bara sagt ad ignora hann…eda hana, er nefnilega tik sko en huge. Thekki MJOG marga sem vaeru skithraeddir ef their saeju hann. En svo i morgun var eg fyrst komin a faetur til ad tekka a hvolpunum og var i sakleysi minu ad rolta yfir tun til ad komast i hundahusid kemur hann askvadandi urrandi og geltandi og shit….ja eda naestum thvi. Hann stod svona halfan meter fra mer i svona attack stodu og syndi mer tennurnar sinar med videigandi hljodum og ja eg var farin ad bidja til Guds. Hef held eg aldrei verid jafn hraedd a aefi minni. Svo komu 2 adrir GR hundar hlaupandi og komu og heilsudu mer gladlega. Tha throskadist hinn vid og bakkadi en elti mig alla leid, svona half laeddist. Eg var svo ogedslega fegin thegar eg kom ad hundahusinu. Svo stod hann beint fyrir utan hlidid og fylgdist med mer thadan. Eg aetladi aldrei ad thora ut aftur en sem betur fer kom Jill fljotlega upp ur thvi ad na i mig til ad fara i hesthusin a svona motordrifnum “golfbil” sem vid theysumst um a.
Uff verd ad lata thetta duga i bili.. verd ad skjotast ad gefa hestunum. Veit ekki hvenaer eg kemst naest i tolvu… eitthvad vesen. Bid ad heilsa fra Tuscana. Ciao
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)